معمول ترین غذاهای آلرژی زا در کودکان و بزرگسالان

توسط: | برچسب ها: | دیدگاه ها: 0 | آبان 7ام, 1397

مقدمه

 واکنش بد نسبت به برخی از مواد غذایی مانند ایجاد گاز و نفخ حاصل از خوردن لوبیا و  اسهال ناشی از مصرف لبنیات به دلیل عدم تحمل قند نظیرلاکتوز شایع است. این ها  نمونه هایی از عدم تحمل به غذاها هستند که متفاوت  از آلرژی می باشند ، چرا که این  واکنش ها ناشی از  سیستم ایمنی بدن نیستند. در آلرژی غذایی، سیستم ایمنی به مواد غذایی خاصی واکنش نشان می دهد که با بروز علایمی همچون  جوشهای خفیف پوستی یا خارش، آنافیلاکسی و حتی واکنش جدی ای که می تواند سبب مرگ و میر شود، همراه است.

شایع ترین علایم ناشی از غذاهای آلرژی زا

هنگامی که  سیستم ایمنی بدن به یک غذای خاصی واکنش نشان دهد، آنتی بادی هایی علیه آن غذا در بدن تولید می شود. پس از مصرف غذای آلرژی زا ، بدن هیستامین آزاد کرده و علائم آلرژی بروز می کند. این علائم ممکن است بلافاصله پس از خوردن غذای خاص تا چند ساعت بعد از آن رخ دهد. علائم آلرژی غذایی ممکن است شامل موارد زیر باشد:

جوش های پوستی

کهیر

تورم زبان یا گلو

مشکلات تنفسی از جمله آسم

استفراغ یا اسهال

درد شکم

در موارد شدید واکنش آلرژیک ممکن است منجر به کاهش فشار خون، از دست دادن هوشیاری یا مرگ شود.

عدم تحمل غذایی

عدم تحمل غذایی در گروه واکنش های سیستم ایمنی بدن نمی باشد. به عنوان مثال، عدم تحمل لاکتوز، نوعی عدم تحمل غذایی شایع است. افرادی که لاکتوز را تحمل نمی کنند، آنزیم (لاکتاز) مورد نیاز برای هضم قند موجود در لبنیات (لاکتوز) را ندارند. این عدم تحمل به هنگام مصرف لبنیات موجب ایجاد گاز، التهاب و درد شکمی می شود. برخی از انواع عدم تحمل غذایی، از جمله عدم تحمل لاکتوز، می تواند درمان شود. قرص های حاوی آنزیم لاکتاز برای هضم لاکتوز موجود در لبنیات در افراد مبتلا به عدم تحمل لاکتوز موثر هستند و همچنین بسیاری از محصولات لبنی بدون لاکتوز  نیز در دسترس می باشند.

برای تشخیص عدم تحمل یا آلرژی غذایی، پیشنهاد می شود غذاها و علائم بعد از آن در دفترچه یادداشتی نوشته شود. تا حساسیت به غذای خاصی مشخص گردد. تست های پوستی و خونی نیز برای تشخیص آلرژی استفاده می شوند. نحوه درمان عدم تحمل غذایی و آلرژی غذایی با هم متفاوت است.

غذاهایی که سبب آلرژی می شوند

تنها راه جلوگیری از ایجاد واکنش های آلرژیک به غذا، اجتناب از مصرف آن غذا می باشد.  در صورت ابتلا به آلرژی، باید برچسب مواد غذایی به دقت خوانده شود و از ترکیبات تشکیل دهنده غذاهای رستورانی مطلع شوید.

شیر (اغلب در در کودکان)

تخم مرغ

بادام زمینی

مغزهای  درختی (مانند گردو)

سویا

گندم

ماهی (اغلب در بزرگسالان)

آلرژی به شیر

آلرژی به شیر متفاوت از عدم تحمل به لاکتوز می باشد. در آلرژی، بدن به پروتئین شیر مانند کازئین واکنش نشان می دهد. برخی افراد قادر به مصرف شیر گاو نیستند در حالی که شیر بز را می توانند تحمل کنند. اما بعضی افراد نمی توانند هیچ نوع شیری را مصرف نمایند. علائم آلرژی ناشی از شیر عبارتند از درد شکم، اسهال، کهیر و یا تنفس سخت. در عدم تحمل لاکتوز، فرد قادر به هضم قند لبنیات نبوده و با مصرف شیر علایمی مانند نفخ و گاز را تجربه می کند در حالی که عوارض آلرژی در این افراد دیده      نمی شود.

باید برچسب مواد غذایی به دقت مطالعه شود و از مصرف شیر اجتناب گردد، کازئین و پروتئین وی از اجزای تشکیل دهنده شیر هستند که ممکن است در محصولات غیر مرتبط با محصولات لبنی  مانند سیب زمینی سرخ شده و … نیز وجود داشته باشد.

آلرژی به تخم مرغ

شدت آلرژی به تخم مرغ معمولا خفیف بوده، اما مقدار اندکی تخم مرغ نیز ممکن است سبب آلرژی شود. بعضی از افراد به سفیده تخم مرغ (آلبومین) و برخی دیگر به زرده آن آلرژی نشان می دهند.. در موارد نادر، آلرژی شدید به تخم مرغ ممکن است منجر به شوک آنافیلاکسی نیز بشود. مواد تشکیل دهنده محصولات غذایی باید به دقت مطالعه شود. ممکن است مقدار اندک تخم مرغ در مواد غذایی ذکر نشود. در بعضی از محصولات عبارت ” ممکن است حاوی تخم مرغ باشد” ذکر می گردد که در صورت وجود آلرژی باید از مصرف این محصولات اجتناب شود.

برخی از  غذاها  مانند انواع نودل، گوشت فرآوری شده، شیرینی، برنج ( مثلا ته چین) و سایر محصولات پخته شده ممکن است حاوی تخم مرغ باشند که به آسانی قابل تشخیص نیست. در صورت عدم درج ترکیبات تشکیل دهنده غذا، می توان با کارخانه تولید کننده تماس گرفت.

آلرژی به بادام زمینی

آلرژی به بادام زمینی  بسیار رایج بوده و معمولا با واکنش های شدید همراه است. به همین دلیل اغلب جز مواد غذایی غیر مجاز    می باشد. در برخی افراد حتی تماس با بادام زمینی آلرژی زا بوده و  در بعضی دیگر نیز ممکن است سبب آنافیلاکسی کشنده شود.

بادام زمینی در غذاهای متنوعی از جمله بستنی (به عنوان طعم دهنده)، کوکی ها، کیک و آب نبات استفاده  می شود. از بادام زمینی به عنوان غلظت دهنده در  تهیه برخی مواد غذایی استفاده شده و روغن آن نیز کاربردهایی دارد.

آلرژی به گندم

واکنش آلرژیک به گندم در واقع همان عدم تحمل به گلوتن می باشد، پروتئینی که در گندم، چاودار، جو و جو دو سر یافت می شود. عدم تحمل گلوتن با “انتروپاتی حساس به گلوتن” و یا “بیماری سلیاک” مرتبط می باشد.  در بیماری سلیاک، سیستم ایمنی به طور غیر عادی به گلوتن واکنش نشان می دهد. پاسخ ایمنی ناشی از بیماری سلیاک متفاوت از پاسخ ناشی از آلرژی های غذایی است. علائم بیماری سلیاک شامل گاز، اسهال، کاهش وزن، خستگی و گاهی استفراغ است.

افراد مبتلا به بیماری سلیاک به جهت آگاهی از وجود گلوتن در محصولات باید برچسب ها را به دقت بخوانند. نان بدون گلوتن ممکن است مقدار کمی گندم داشته باشد. برخی داروها نیز ممکن است حاوی گندم باشند که در برچسب ذکر نمی شود. در صورت وجود حساسیت به گندم، توصیه می شود از مواد غذایی حاوی نشاسته ذرت یا سیب زمینی استفاده گردد.

آلرژی به سویا

سویا در صنایع غذایی به طور گسترده ای مورد استفاده قرار می گیرد. آرد سویا در محصولات غذایی مانند محصولات پخته شده و نان، بستنی، غلات صبحانه، سس سالاد، سس مایونز، مارگارین، سوسیس، همبرگر، سایر محصولات گوشتی و حتی غذاهای کودک یافت می شود. در بسیاری از این محصولات واژه “سویا” بر روی برچسب های محصولات غذایی ذکر نمی شود، اما  عبارت هایی مانند”پروتئین هیدرولیز شده”، “لسیتین”، “بافت دهنده”، “امولسیفایر”، “پروتئین پرکننده” یا “پوشاننده ” نشان دهنده وجود سویا در محصول می باشد.

آلرژی به ماهی

در صورت وجود آلرژی به ماهی، اجتناب از مصرف آن بسیار راحت است. همچنین از تماس غذاها با محصولات حاوی ماهی و روغن آن نیز خودداری شود. باید برچسب غذاها به دقت خوانده شود. زیرا برخی سس ها محتوی پروتئین ماهی هستند.

آلرژی به مواد غذایی چگونه تشخیص داده می شود؟

اولین گام در تشخیص آلرژی غذایی، داشتن دفترچه یادداشت می باشد. باید غذاهای خورده شده و علائم بعد از آن یادداشت گردند. احتمالا پزشک توصیه به حذف ماده غذایی آلرژی زا می کند. گاهی اوقات از روشی به نام ” چالش غذای دهانی” استفاده می شود، روشی که در آن افراد آلرژیک در مواجهه با غذای مظنون قرار می گیرند.

سایر آزمایشات شامل آزمایش (RAST) برای بررسی تعداد آنتی بادی های تولید شده توسط سیستم ایمنی بدن استفاده می گردد که می تواند به شناسایی آلرژن های خاصی کمک کند. آزمون پوستي پريک (Prick) نیز ازمایش دیگری برای تشخیص آلرژن می باشد.

ارسال پاسخ