منگنز

توسط: | برچسب ها: | دیدگاه ها: 0 | آبان 13ام, 1397

منگنز نوعی ماده معدنی است که در غذاهای مختلف از جمله آجیل، حبوبات، دانه ها ، چای، غلات کامل و سبزیجات برگ سبز یافت می شود. این ماده مغذی ضروری محسوب می شود، زیرا بدن برای عملکرد مناسب  به آن نیاز دارد. برخی افراد از منگنز به عنوان دارو استفاده می کنند.

منگنز خوراکی به منظور پیشگیری و درمان کمبود منگنز مورد استفاده قرار می گیرد. همچنین برای درمان پوکی استخوان ، مفاصل دردناک (استئوآرتریت) ، نوعی کم خونی, کاهش وزن و علائم سندرم پیش از قاعدگی (  PMS ) استفاده می شود.

منگنز تزریقی از طریق IV برای درمان کمبود منگنز، بیماری مزمن انسدادی ریوی (  COPD )  و در  TPN یا تغذیه وریدی استفاده می شود.

مراقب منگنز باشید که در بعضی مکمل ها “پنهان” است. مکمل های خاصی، از جمله آنهایی که معمولا برای استئوآرتریت استفاده می شوند  به عنوان مثال  Cosamin DS  , حاوی منگنز هستند. به هنگام استفاده از این محصولات، مهم است که به دقت به  برچسب ها دقت کنید. در دوزهای کمی بالاتر از دوز توصیه شده ، این محصولات 11 میلی گرم منگنز در روز , بیش از حد مجاز قابل تحمل UL  برای بزرگسالان فراهم می کنند .

این ماده مغذی چگونه کار می کند؟

منگنز مواد مغذی ضروری است که در بسیاری از فرایندهای شیمیایی از جمله متابولیسم کلسترول، کربوهیدرات و پروتئین بدن شرکت می کند  همچنین ممکن است در تشکیل استخوان نیز دخالت داشته باشد.

موارد مصرف :

موثر برای :

  • میزان پایین منگنز در بدن (کمبود منگنز) :

مصرف منگنز خوراکی و یا تزریق داخل وریدی آن ,  به درمان یا پیشگیری از کمبود منگنز در بدن کمک می کند. همچنین مصرف منگنز خوراکی همراه با ویتامین ها و مواد معدنی دیگر می تواند باعث بهبود رشد در کودکان دارای سطوح کم منگنز شود.

شواهد ناکافی برای :

  • بیماری مزمن انسدادی ریه ( COPD ) :

تحقیقات اولیه نشان می دهد که تزریق داخل وریدی منگنز، سلنیوم و روی , ممکن است به افرادی که دچار COPD شده اند کمک کند تا به راحتی بدون کمک به دستگاه ونتیلاتور تنفس داشته باشند.

  • استئوآرتریت :

مصرف یک مکمل خاص حاوی منگنز، گلوکوزآمین هیدروکلراید و كندوروئيتين سولفات خوراکی به مدت 4 ماه درد را بهبود بخشیده و توانایی انجام کار در افراد با استئوآرتریت زانو و قسمت تحتانی کمر , نرمال می کند. با این حال، مطالعات بسیاری نشان می دهد که مصرف گلوکوزامین به علاوه کندورئیتین بدون منگنز نیز می تواند به درمان استئوآرتریت کمک کند. بنابراین اثرات منگنز نامشخص است.

  • پوکی استخوان ( استئوپروز ) :

به نظر می رسد مصرف منگنز خوراکی ,  در ترکیب با کلسیم، روی و مس باعث کاهش پوکی استخوان در زنان مسن شود . همچنین مصرف یک مکمل حاوی منگنز، کلسیم، ویتامین D، منیزیم، روی، مس و بور برای یک سال به نظر می رسد که توده استخوانی را در زنان با استخوان های ضعیف بهبود بخشد . با این حال، مطالعات بسیاری نشان   می دهد که مصرف کلسیم و ویتامین D بدون منگنز می تواند به درمان پوکی استخوان کمک کند. بنابراین اثرات منگنز نامشخص است.

  • سندرم پیش از قاعدگی ( PMS ) :

تحقیقات اولیه نشان می دهد که مصرف منگنز همراه با کلسیم باعث بهبود علائم PMS از جمله  درد، گریه، افسردگی، اضطراب، بی حوصلگی، تحریک پذیری، نوسانات خلقی و تنش می شود. محققان مطمئن نیستند که آیا بهبود به علت کلسیم، منگنز و یا ترکیب هردو آنها است.

  • کاهش وزن :

  تحقیقات اولیه نشان می دهد که مصرف یک مکمل خاص حاوی منگنز , ال-تيروزين , عصاره ريشه مارچوبه ,  اینوزیتول , گلوکونات مس و پتاسیم یدید خوراکی  به مدت 8 هفته می تواند وزن را در افراد دارای اضافه وزن کاهش دهد.

  • التیام زخم :

تحقیقات اولیه نشان می دهد که استفاده از پانسمان حاوی منگنز، کلسیم و روی در زخم های مزمن به مدت 12 هفته ممکن است  زخم را بهبود بخشد.

عوارض جانبی :

منگنز برای بسیاری از بزرگسالان هنگامی که خوراکی گرفته می شود به مقدار بیش تر از 11 میلی گرم در روز , ایمن است. با این حال، افرادی که مشکل در از بین بردن منگنز در  بدن را دارند ، مانند افرادی که مبتلا به بیماری کبدی هستند ممکن است عوارض جانبی را هنگام مصرف کمتر از 11 میلی گرم در روز تجربه کنند. مصرف بيش از 11 ميلي گرم در روز خوراکی , ممکن است براي بسياري از بزرگسالان ایمن  نباشد.

منگنز زمانی که در مدت زمان طولانی توسط بزرگسالان استنشاق شود ایمن نیست . منگنز بیش از اندازه در بدن  می تواند عوارض جانبی جدی ، از جمله علائم شبه بیماری پارکینسون ، مانند لرزش ایجاد نماید.

 

هشدارهای ویژه :

  • کودکان :
  • مصرف منگنز خوراکی برای کودکان 1 تا 3 سال در مقادیر کمتر از 2 میلی گرم در روز, برای کودکان 4 تا 8 سال در مقادیر کمتر از 3 میلی گرم در روز , در کودکان 9 تا 13 سال، کمتر از 6 میلی گرم در روز و در کودکان 14 تا 18 سال، کمتر از 9 میلی گرم در روز مجاز است.
  • منگنز در دوزهای بالاتر از نسبت گفته  شده، احتمالا ایمن نیست.
  • قبل از دادن منگنز به كودكان با متخصص مراقبت های بهداشتی خود صحبت كنید.
  • دوزهای بالای منگنز ممکن است عوارض جانبی جدی ایجاد کنند.
  • استنشاق منگنز توسط کودکان ایمن نیست.
  • بارداری و شیردهی :
  • منگنز هنگامی که به صورت خوراکی روزانه کمتر از 11 میلی گرم مصرف شود در زنان باردار یا شیرده 19 ساله یا بالاتر ایمن است. با این حال، زنان باردار و شیرده کمتر از 19 سال باید دوز کمتر از 9 میلی گرم در روز داشته باشند. مصرف منگنز خوراکی با دوزهای بالاتر احتمالا ایمن نیست .
  • احتمال دارد دوزهای بیش از 11 میلی گرم در روز باعث عوارض جانبی جدی شود.
  • استنشاق طولانی مدت منگنز ایمن نیست.
  • بیماری کبدی درازمدت:
  • افراد مبتلا به بیماری کبدی درازمدت برای دفع منگنز مشکل دارند.
  • منگنز می تواند در این افراد باعث مشکلات روانی مانند روانپریشی و سایر عوارض جانبی شود.
  • اگر بیماری کبدی دارید، مراقب باشید که دریافت منگنز بالا نداشته باشید.

 

  • کم خونی ناشی از کمبود آهن :
  • افراد مبتلا به کم خونی فقر آهن به نظر می رسد منگنز بیشتری را نسبت به سایرین جذب می کنند.
  • اگر این شرایط را دارید، مراقب باشید که منگنز دریافتی تان زیاد نباشد.

تداخلات :

 آنتی بیوتیک ها (  Quinolone antibiotics ) با منگنز تداخل دارند :

  • منگنز ممکن است میزان آنتی بیوتیکی را که بدن جذب می کند، کاهش دهد.
  • مصرف منگنز همراه با برخی از آنتی بیوتیک ها ممکن است اثر بخشی آنتی بیوتیک ها را کاهش دهد.
  • برای جلوگیری از این تداخل، مکمل منگنز حداقل یک ساعت پس از آنتی بیوتیک مصرف شود.
  • برخی از آنتی بیوتیک هایی که ممکن است با منگنز تداخل ایجاد کنند عبارتند از :
  • (Ciprofloxacin (Cipro
  • (Enoxacin (Penetrex
  • (Norfloxacin (Chibroxin, Noroxin
  • (Sparfloxacin (Zagam
  • (Trovafloxacin (Trovan
  • (Grepafloxacin (Raxar
  • آنتی بیوتیک ها (آنتی بیوتیک های تتراسایکلین) با منگنز تداخل می دهند :
  • منگنز می تواند به تتراسایکلین ها در معده متصل شود. این مساله جذب تتراسایکلین ها را کاهش می دهد.
  • مصرف منگنز با تتراسایکلین ها ممکن است اثر بخشی تتراسایکلین ها را کاهش دهد.
  • برای جلوگیری از این تداخل ، منگنز دو ساعت قبل یا چهار ساعت پس از مصرف تتراسایکلین مصرف شود.
  • برخی از تتراسایکلین ها شامل :
  • (Demeclocycline (Declomycin
  • (Minocycline (Minocin
  •  (Tetracycline (Achromycin

 

 

ارسال پاسخ