ویتامین D

توسط: | برچسب ها: | دیدگاه ها: 0 | دی 4ام, 1397

ویتامین D برای تنظیم  میزان کلسیم و فسفر موجود در بدن مورد نیاز است. همچنین نقش مهمی در حفظ ساختار استخوانی نیز دارد. قرار گرفتن در معرض نور آفتاب یک راه آسان و قابل اعتماد برای اکثر افراد برای ساخت مقادیر مورد نیاز ویتامین D است. قرار گرفتن دست، صورت، بازو و پاها در معرض نور خورشید 3-2 بار در هفته کمک به تولید ویتامین D کافی می کند.

زمان مورد نیاز برای در معرض آفتاب قرارگرفتن با توجه به سن، نوع پوست، فصل، زمان روز متفاوت است. فقط 6 روز از مواجه شدن با نور خورشید بدون استفاده از کرم های ضد آفتاب می تواند برای 50 روز بدون قرار گرفتن در معرض نور خورشید ویتامین کافی سنتز کند. چربی در بدن مانند باتری برای ذخیره سازی ویتامین D عمل می کند. در زمان های تابش خورشید، ویتامین D در چربی ذخیره شده و پس از آن بعد از رفتن نور خورشید به خون آزاد می شود.

شیوع کمبود ویتامین D بیشتر از چیزی است که ممکن است شما انتظار داشته باشید. افرادی که به اندازه کافی در معرض نورآفتاب نیستند، در معرض خطر بیشتری هستند. با این حال، حتی افرادی که در آب و هوای آفتابی زندگی می کنند ممکن است در معرض خطر قرار بگیرند، چراکه افراد عمدتا در محیط های سربسته مانده ، و زمانی که در خارج از منزل قرار می گیرند یا پوشش وسیعی داشته و  یا از کرم های ضد آفتاب برای کاهش خطر ابتلا به سرطان پوست استفاده می کنند.

افراد سالمند نیز در معرض خطر کمبود ویتامین D هستند. کمتر احتمال دارد که این افراد وقت خود را در مقابل نور خورشید بگذرانند، به علاوه این افراد”گیرنده های” کمتری در پوست خود داشته در نتیجه نور آفتاب را کمتر به ویتامین D تبدیل می کنند. ممکن است این افراد به علت مشکلات کلیوی دچار اختلال در سنتز فرم فعال ویتامین D نیز بشود. در واقع، خطر ابتلا به کمبود ویتامین D در افراد بالای 65 سال بسیار بالا است. تا آنجا که 40 درصد از افراد مسن در آب و هوای آفتابی نیز ممکن است مقدار مطلوب ویتامین D در در خون نداشته باشند. مکمل های ویتامین D ممکن است برای افراد مسن و افرادی که پوست تیره دارند ضروری باشد.

 

کاربرد و تاثیرات

موثر برای

  • سطح پایین فسفات در خون به علت اختلال ارثی به نام هیپوفسفاتمی فامیلی. مصرف ویتامین D  به صورت خوراکی به همراه مکمل های فسفات برای درمان اختلالات استخوانی در افرادی که سطوح پایین فسفات در خون دارند، مؤثر است.
  • سطح پایین فسفات در خون به علت بیماری به نام سندرم فانکونی. مصرف خوراکی ویتامین د برای درمان سطح پایین فسفات در خون به علت سندرم فانکونی موثر است.
  • سطوح خونی پایین کلسیم به علت کم بودن سطح هورمون پاراتیروئید. سطوح پایین هورمون پاراتیروئید می تواند باعث کاهش سطح کلسیم شود. مصرف خوراکی ویتامین D برای افزایش سطح کلسیم خون در افرادی که سطح هورمون پاراتیروئید پایینی دارند، موثر است.
  • نرمی استخوان ها (استئومالاسی). مصرف ویتامین د برای درمان نرمی استخوان موثر است. همچنین مصرف ویتامین D برای درمان نرمی استخوان ها ناشی از بیماری کبدی موثر است. علاوه بر این، مصرف ویتامین  د برای درمان نرم شدن استخوان ها ناشی از داروها یا سندرم های سوءجذب نیز موثر است.
  • پزوریازیس. کاربرد ویتامین D در بیماری پزوریازیس موثر شناخته شده است. کاربرد ویتامین D برای پوست همراه با کرم های حاوی داروهایی که کورتیکواستروئید نامیده می شوند، برای درمان این بیماری پوستی، موثرتر از استفاده از ویتامین D و یا کورتیکواستروئید به تنهایی می باشد.
  • اختلال استخوانی ناشی از نارسایی کلیوی. دريافت دهانی ويتامين د سطوح پایین کلسيم را درمان و از اختلالات استخوانی در افراد مبتلا به نارسايي کليه جلوگیری می کند. با این حال، به نظر می رسد که ویتامین D خطر مرگ و یا درد استخوان در افراد مبتلا به نارسایی کلیه را کاهش نمی دهد.
  • ریکتز. ویتامین D برای پیشگیری و درمان ریکتز موثر است. فرم خاصی از ویتامین D، calcitriol، باید در افراد مبتلا به نارسایی کلیه مورد استفاده قرار گیرد.
  • کمبود ویتامین D. ویتامین D برای جلوگیری و درمان کمبود ویتامین D موثر است.

احتمالا موثر برای

  • از دست دادن استخوان در افرادی که از داروهایی به نام کورتیکواستروئیدها استفاده می کنند. مصرف ویتامین D از طریق دهان در افرادی که کورتیکواستروئیدها را مصرف می کنند باعث جلوگیری از از دست رفتن استخوان می شود. به نظر می رسد مصرف ویتامین D به تنهایی یا با کلسیم، چگالی استخوانی را در افرادی که کاهش توده استخوانی به علت مصرف کورتیکواستروئیدها دارند بهبود می بخشد.
  • جلوگیری از افتادن افراد مسن. محققان مشاهده کرده اند که افرادی که به اندازه کافی در خون، ویتامین D ندارند، بیشتر در معرض ابتلا به این عارضه هستند. به نظر می رسد مصرف مکمل ویتامین D باعث کاهش خطر ابتلا به این عارضه می شود. دوزهای بالاتر ویتامین D موثرتر از دوز پایین است. یک مطالعه نشان داد که مصرف 800 IU ویتامین D موجب کاهش افتادن شده است، اما دوزهای پایین تر این اثر را نداشتند.
  • همچنین، ویتامین D، در ترکیب با کلسیم، اما نه فقط کلسیم به تنهایی، ممکن است به دلیل کاهش وزن بدن و فشار خون از افتادن جلوگیری کند. به نظر می رسد مصرف ویتامین D همراه با کلسیم، به طور چشمگیری از افتادن در زنان در مقایسه با مردان جلوگیری می کند.
  • پوکی استخوان . به نظر می رسد استفاده از ویتامین D به نام کله کلسیفرول همراه با کلسیم به جلوگیری از پوکی استخوان کمک می کند.

تاثیرات احتمالی برای

  • پوسیدگی دندان. تجزیه و تحلیل تحقیقات بالینی نشان می دهد که مصرف ویتامین D در فرم هایی به نام کله کلسیفرول یا ارگوکلسیفرول، خطر ابتلا به پوسیدگی دندانی را 36٪ تا 49٪ در نوزادان، کودکان و نوجوانان کاهش می دهد.
  • نارسایی قلبی. برخی تحقیقات اولیه نشان می دهد در افرادی که دارای سطح ویتامین D پایینی هستند، خطر ابتلا به نارسایی قلبی در مقایسه با کسانی که دارای ویتامین D بالاتری هستند افزایش می یابد. همچنین، بیشتر تحقیقات نشان می دهد که مصرف مکمل های ویتامین D، از جمله ویتامین D در فرم کله کلسیفرول، ممکن است خطر مرگ در افراد مبتلا به نارسایی قلبی را کاهش دهد.
  • اختلالات استخوانی ناشی از پرکاری پاراتیروئید. به نظر می رسد مصرف خوراکی ویتامین D در فرمی به نام کله کلسیفرول باعث کاهش سطوح هورمون پاراتیرویید و کاهش اختلالات استخوانی در خانم های مبتلا به بیماری پرکاری پاراتیروئید می شود.
  • ام اس ( MS). تحقیقات اولیه نشان می دهد که مصرف ویتامین D در درازمدت می تواند خطر ابتلا به MS در زنان را تا 40٪ کاهش دهد. به نظر می رسد مصرف حداقل 400 IU در روز، مقداری که معمولا در مکمل مولتی ویتامین یافت می شود، بهترین دوز مصرف این ویتامین باشد.
  • عفونت های تنفسی. بیشتر تحقیقات نشان می دهد که مصرف ویتامین D در جلوگیری از عفونت های تنفسی در کودکان و بزرگسالان کمک کننده است. عفونت تنفسی می تواند ناشی از آنفولانزا، سرماخوردگی یا حملات آسم باشد که به علت سرماخوردگی و یا سایر عفونت ها رخ می دهد. بعضی از تحقیقات نشان می دهد که مصرف ویتامین D در دوران بارداری خطر ابتلا به این نوع عفونت را در کودک پس از تولد کاهش می دهد.
  • از دست دادن دندان. با مصرف دهانی کلسیم و ویتامین D در فرمی به نام کله کلسیفرول به نظر می رسد که از دست دادن دندان در سالمندان جلوگیری شود.

احتمالا بی تاثیر برای

  • سرطان پستان. شواهد قطعی اثرات ویتامین D بر خطر سرطان پستان مشخص نیست. بهترین شواهد حاصل از یک مطالعه بزرگ به نام “ابتکار بهداشت زنان” است که نشان می دهد که مصرف 400 IU ویتامین D و 1000 میلی گرم کلسیم در روز باعث کاهش احتمال ابتلا به سرطان پستان در زنان یائسه نمی شود. با این حال این احتمال وجود دارد که دوزهای بالای ویتامین D ممکن است خطر ابتلا به سرطان سینه را در زنان جوان کاهش دهد.
  • سرطان. اگر چه برخی تحقیقات نشان می دهد که در افرادی که دوز بالای ویتامین D را دریافت می کنند خطر ابتلا به سرطان را پایین می آید، اما بیشتر تحقیقات از این امر حمایت نمی کنند.
  • بیماری قلبی. تحقیقات اولیه نشان می دهد در افرادی که سطح خون ویتامین D کمتری دارند، احتمال ابتلا به بیماری قلبی، از جمله نارسایی قلب، بیشتر از افرادی است که سطح ویتامین D بالاتری دارند. با این حال، مصرف ویتامین D به نظر نمی رسد که طول مدت زندگی افراد مبتلا به بیماری های قلبی را طولانی تر کند.
  • شکستگی ها. به نظر نمی رسد که ویتامین D از شکستگی های استخوانی در افراد مسن، زمانی که به تنهایی یا در دوزهای پایین با کلسیم استفاده می شود، جلوگیری کند.

 

  • فشار خون بالا. تحقیقات اولیه نشان می دهد افرادی که سطوح خونی ویتامین D پایینی دارند، نسبت به افرادی که دارای سطوح نرمال ویتامین D هستند، در معرض خطر بالاتری برای ابتلا به فشارخون قرار می گیرند. با این حال، بیشتر تحقیقات نشان می دهد مصرف ویتامین D باعث کاهش فشار خون افراد مبتلا به فشارخون بالا،  نمی شود.
  • اختلالات استخوانی در افراد دارای پیوند کلیه. مصرف ویتامین D در یک فرم به نام کلسیتریول از طریق خوراکی همراه با کلسیم، ابتلا به کاهش توده استخوانی را در افرادی که پیوند کلیه داشته اند، کم نمی نماید.
  • بیماری سل. به نظر نمی رسد مصرف خوراکی ویتامین D به درمان عفونت در سل کمک کند.

شواهد ناکافی برای

  • بیماری آلزایمر. تحقیقات اولیه نشان می دهد افرادی که مبتلا به بیماری آلزایمر هستند میزان ویتامین D کمتری نسبت به بیماران بدون ابتلا به آلزایمر دارند. لذا مشخص نیست که مصرف ویتامین D در افراد مبتلا به بیماری آلزایمر مفید باشد یا خیر.
  • آسم. افرادی که مبتلا به آسم بوده و سطح ویتامین D پایینی دارند، به نظر می رسد که به استفاده از استنشاق نیاز بیشتری داشته داشته و خطر بالاتری برای ابتلا به عوارض آسم دارند. با این حال، نقش مکمل های ویتامین D در درمان آسم نامشخص است. بهترین شواهد نشان می دهد که مصرف خوراکی ویتامین D  تا یک سال می تواند میزان حملات شدید آسم را در حدود 31٪ تا 36٪ در بزرگسالان و کودکان مبتلا به آسم کاهش دهد.
  • رشد بیش از حد باکتری در مجاری واژینال. تحقیقات اولیه نشان می دهد که مصرف ویتامین D باعث جلوگیری از از ابتلا به عفونت واژینال در زنانی که در معرض خطر ابتلا به بیماری های منتقله از راه جنسی هستند، نمی شود.
  • بیماری کلیوی. تحقیقات نشان می دهد که ویتامین D باعث کاهش سطح هورمون پاراتیرویید در افراد مبتلا به بیماری مزمن کلیه می شود. با این حال، مصرف ویتامین D به نظر نمی رسد خطر مرگ را در افراد مبتلا به بیماری کلیوی کاهش دهد. همچنین مصرف ویتامین D ممکن است سطوح کلسیم و فسفات را در افراد مبتلا به بیماری کلیوی افزایش دهد.
  • بیماری انسداد مزمن ریوی (COPD). افراد مبتلا به COPD عمدتا سطوح ویتامین D کمتری نسبت به افراد بدون COPD دارند. اما اطلاعات کافی برای دانستن اینکه مصرف مکمل ویتامین D می تواند علائم COPD را کاهش دهد یا خیر، وجود ندارد.
  • عملکرد ذهنی. تحقیقات اولیه نشان می دهد که سطوح پایین ویتامین D، با عملکرد ذهنی نسبت به سطوح بالای ویتامین D ارتباط دارد. با این وجود روشن نیست که مصرف ویتامین D میتواند عملکرد ذهنی را بهبود بخشد یا خیر.
  • سرطان روده بزرگ. مشخص نیست که آیا ویتامین D ممکن است برای سرطان کولورکتال مفید باشد یا خیر. برخی از تحقیقات نشان می دهد که ویتامین D ممکن است عامل مهمی در پیشرفت سرطان کولورکتال باشد. اما تحقیقات دیگر نشان می دهد که مصرف ویتامین D با کلسیم، خطر ابتلا به سرطان کولورکتال را کاهش نمی دهد.
  • بیماران بستری در بخش مراقبت های ویژه. تحقیقات اولیه نشان می دهد که دادن ویتامین D به افرادی که در واحد مراقبت های ویژه بستری می شوند، ممکن است باعث بقای بیمار شود.
  • زوال عقلی. تحقیقات اولیه نشان می دهد که افراد مبتلا به زوال عقل، سطوح خونی پایین ویتامین D نسبت به افراد بدون زوال عقل دارند. با این حال مشخص نیست که مصرف ویتامین D در افراد مبتلا به زوال عقلی کمک کننده باشد یا خیر.
  • دیابت. تحقیقات اولیه نشان می دهد در افرادی که سطوح ویتامین D کمتری دارند احتمال ابتلا به  دیابت نوع 2 در مقایسه با افرادی که دارای ویتامین D نرمالی هستند، افزایش می یابد. با این حال، مشخص نیست که مصرف مکمل های ویتامین D می تواند دیابت نوع 2 را درمان کرده و یا از آن جلوگیری کند. تحقیقات اولیه نشان می دهد که افزودن مکمل های ویتامین D به نوزادان روزانه در طول سال اول زندگی با کاهش خطر ابتلا به دیابت نوع 1 در آینده ارتباط دارد.
  • جلوگیری از افتادن در افراد مسن. نقش ویتامین D برای پیشگیری از افتادن بحث برانگیز است. دستورالعمل های بالینی که در سال 2010 منتشر شده است، توصیه می کنند که افراد مسنی که سطوح پایینی از ویتامین D داشته و یا افراد مسنی که در معرض خطر کاهش سطح ویتامین د هستند ، روزانه IU 800 ویتامین D دریافت کنند تا خطر افتادن را کاهش دهند.
  • خستگی مزمن یا fibromyalgia. تحقیقات اولیه نشان می دهد که مصرف ویتامین D باعث کاهش درد در افراد مبتلا به fibromyalgia باکمبود ویتامین D در خون می شود. با این حال، مصرف ویتامین D به نظر نمی رسد که به خلق و خوی و یا کیفیت زندگی این افراد کمک کند.
  • کلسترول بالا. افرادی که سطوح ویتامین D پایینی دارند به نظر می رسد که کلسترول بالا را بیشتر از افرادی که دارای ویتامین D نرمالی هستند تجربه کنند. تحقیقات نشان می دهد که مصرف روزانه کلسیم و ویتامین D در ترکیب با رژیم غذایی کم کالری باعث افزایش کلسترول خوب (HDL) و کاهش کلسترول بد (LDL) در زنان دارای اضافه وزن می شود. با این حال، مصرف کلسیم و ویتامین D بدون محدودیت غذایی باعث کاهش کلسترول LDL نمی شود.
  • وزن کم هنگام تولد. تأثیر مصرف ویتامین D در دوران بارداری روی خطر تولد نوزاد کم وزن یا زایمان زودرس متناقض است. مطالعات بیشتری در این زمینه مورد نیاز است.
  • سندرم متابولیک. شواهد متناقضی در مورد ارتباط بین سطوح ویتامین D و سندرم متابولیک وجود دارد. برخی تحقیقات نشان می دهد که زنان بالای 45 سال که مصرف مقادیر بالایی از ویتامین D و یا مکمل های ویتامین D را دارند خطر کمتری برای ابتلا به سندرم متابولیک ندارند. با این حال، تحقیقات دیگر نشان می دهد که سطوح بالای ویتامین D با کاهش خطر سندرم متابولیک ارتباط دارد.
  • قدرت عضلانی. به نظر نمی رسد که مصرف خوراکی ویتامین D قدرت عضلانی را در افرادی که میزان کافی ویتامین د دارند افزایش دهد. با این حال، مصرف  دهانی ویتامین D به تنهایی یا در ترکیب با کلسیم، ممکن است باعث افزایش قدرت عضلانی در فرد با سطوح پایین ویتامین D، به ویژه در سالمندان شود. تزریق ویتامین D به نظر نمی رسد که اثرات مفیدی در این زمینه داشته باشد.
  • خطر کلی مرگ. تحقیقات اولیه نشان می دهد که داشتن سطوح پایین ویتامین D با افزایش خطر مرگ به هر علتی همراه است. برخی تحقیقات نشان می دهد افرادی که روزانه مکمل های ویتامین D را مصرف می کنند خطر مرگ و میر کمتری دارند. با این حال، تحقیقات دیگر نشان می دهد که ویتامین D فقط همراه با مصرف کلسیم خطر مرگ را کاهش می دهد.
  • بیماری لثه. تحقیقات اولیه نشان می دهد که سطح بالاتری از ویتامین D ، در خون افراد 50 ساله یا بیشتر، با خطر کاهش بیماری لثه ارتباط دارد. با این حال، این به نظر نمی رسد برای بزرگسالان کمتر از 50 سال درست باشد. مشخص نیست که مصرف مکمل های ویتامین D باعث کاهش خطر ابتلا به بیماری لثه می شود یا خیر.
  • درد. تحقیقات اولیه نشان می دهد که مصرف ویتامین D باعث کاهش درد در افراد مبتلا به درد درازمدت می شود. برای تأیید این نتایج، تحقیقات بیشتری لازم است.
  • بیماری پارکینسون. سطوح بالای ویتامین D با علائم خفیف بیماری پارکینسون در ارتباط می باشد. اما مصرف مکمل های ویتامین D به نظر نمی رسد نشانه های بیماری پارکینسون را بهبود بخشد، اگر چه ممکن است به جلوگیری از بدتر شدن بیماری کمک کند. در این زمینه مطالعات بیشتری مورد نیاز است.
  • عوارض مرتبط با بارداری. برخی تحقیقات نشان می دهد که مصرف ویتامین D در دوران بارداری ممکن است احتمال زایمان زودرس را کاهش دهد. مصرف ویتامین D در دوران بارداری ممکن است خطر ابتلا به دیابت را در طول بارداری کاهش دهد. به نظر می رسد با مصرف ویتامین D از مسمومیت هنگام بارداری یا فشار خون بالا مرتبط با بارداری، جلوگیری شود.
  • سندرم تخمدان پلی کیستیک (PCOS). تحقیقات اولیه نشان می دهد که مصرف ویتامین D ممکن است تخمک گذاری را در زنان مبتلا به PCOS بهبود بخشد. ویتامین D همراه با متفورمین ممکن است به طور منظم قاعدگی را بهبود بخشد. این نتیجه زمانی که ویتامین D به تنهایی دریافت شود دیده نشده است.
  • سندرم پیش از قاعدگی (PMS). برخی از مطالعات نشان می دهند که مصرف ویتامین D بیشتر از رژیم غذایی ممکن است برای جلوگیری از PMS یا کاهش علائم کمک کند. به نظر نمی رسد مصرف مکمل های ویتامین D به جلوگیری از PMS جلوگیری کند. با این وجود مصرف ویتامین D به همراه کلسیم ممکن است علائم PMS را کاهش دهد.
  • آرتریت روماتوئید (RA). تحقیقات اولیه نشان می دهد که زنان مسن تر که ویتامین D را از مواد غذایی یا مکمل ها دریافت می کنند، احتمال کمتری برای ابتلا به آرتریت روماتوئید دارند.
  • افسردگی فصلی . تحقیقات اولیه نشان می دهد که مصرف یک دوز بالای ویتامین D در فرمی به نام ergocalciferol علائم افسردگی فصلی را بهبود می بخشد.
  • درد عضلات ناشی از مصرف داروهای خانواده استاتین. برخی گزارش ها نشان می دهند که مصرف مکمل های ویتامین D میتواند میزان درد عضلانی را در افرادی که داروهای استاتین مصرف می کنند، کاهش دهد. اما برای تأیید این نتایج نیاز به تحقیقات بیشتری وجود دارد.
  • زگیل. گزارش ها نشان می دهد که استفاده از maxacalcitol، که از ویتامین D3 به دست می آید، می تواند باعث کاهش زگیل های ویروسی در افراد مبتلا به ضعف سیستم ایمنی شود.
  • کاهش وزن. تحقیقات نشان می دهند، افرادی که سطوح ویتامین D کمتری دارند عمدتا چاق تر از کسانی هستند که سطوح بالاتری از این ویتامین را در خون دارند. زنان با مصرف کلسیم و ویتامین D بیشتر احتمال دارد که وزن بیشتری کم نموده و وزن خود را حفظ کنند. با این حال، این مزیت عمدتا در زنانی است که قبل از شروع مصرف مکمل، کلسیم کافی مصرف نمی کنند. همچنین، تحقیقات دیگر نشان می دهد که مصرف ویتامین D فقط زمانی به کاهش وزن کمک می کند که سطح خونی در زنان دارای اضافه وزن یا چاق بعد از یائسگی افزایش می یابد. به عبارتی هنگامی که ویتامین D توسط افراد دارای اضافه وزن و وزن طبیعی مصرف می شود، به نظر نمی رسد که به کاهش وزن یا کاهش چربی کمک نماید.

 

عوارض جانبی و ایمنی

ویتامین D در صورتی که از طریق خوراکی مصرف شده و یا به صورت تزریق عضلانی در مقادیر توصیه شده مصرف شود، کاملا ایمن می باشد. اکثر افراد معمولا عوارض جانبی با ویتامین D را تجربه نمی کنند، مگر اینکه بیش از حد مصرف شود. برخی از عوارض جانبی مصرف بیش از حد ویتامین D عبارتند از: ضعف، خستگی، خواب آلودگی، سردرد، از دست دادن اشتها، خشکی دهان، طعم فلزی در دهان، تهوع، استفراغ .

مصرف ویتامین D برای مدت زمان طولانی در دوزهای بالاتر از 4000 واحد در روز، احتمالا ناایمن است و ممکن است باعث افزایش سطح کلسیم در خون شود. با این حال، دوزهای بسیار بیشتر برای درمان کوتاه مدت ویتامین D ضروری هستند. این نوع درمان باید تحت نظارت پزشک یا متخصص تغذیه انجام شود.

 

هشدارها و احتیاط های ویژه

  • بارداری و شیردهی: ویتامین D هنگامی که در مقادیر روزانه زیر 4000 واحد در دوران بارداری و شیردهی استفاده شود کاملا ایمن می باشد. لذا توصیه می شود در این دوران از دوزهای بالاتر استفاده نکنید، مگر اینکه توسط متخصص به شما توصیه شود. ویتامین D هنگامی که در دوزهای بالاتر در دوران بارداری و شیردهی استفاده شود احتمالا ناایمن می باشد. استفاده از دوزهای بالاتر ممکن است سبب آسیب جدی برای نوزاد شود.
  • سخت شدن شریان ها (آترواسکلروز): مصرف ویتامین D می تواند این وضعیت را به ویژه در افراد مبتلا به بیماری کلیوی بدتر کند.
  • Histoplasmosis: ویتامین D ممکن است سطوح کلسیم را در افراد مبتلا به Histoplasmosis افزایش دهد. این امر می تواند به سنگ کلیه و مشکلات دیگر منجر شود. در این شرایط ویتامین D را با احتیاط مصرف کنید.
  • سطوح بالایی کلسیم در خون: مصرف ویتامین D می تواند این وضعیت را بدتر کند.
  • پرکاری پاراتیرویید: ویتامین D ممکن است سطوح کلسیم را در افراد مبتلا به هیپرپاراتیروئیدیسم افزایش دهد. در این شرایط ویتامین D را با احتیاط مصرف کنید.
  • لنفوم: ویتامین D ممکن است سطوح کلسیم را در افراد مبتلا به لنفوم افزایش دهد. این امر می تواند به سنگ کلیه و مشکلات دیگر منجر شود. در این شرایط ویتامین D را با احتیاط مصرف کنید.
  • بیماری کلیوی: ویتامین D ممکن است سطوح کلسیم را افزایش دهد و خطر “سخت شدن شریان ها” را در افرادی که بیماری کلیوی دارند بالا ببرد. سطح کلسیم باید با دقت در افراد مبتلا به بیماری کلیوی کنترل شود.
  • سارکوئیدوز: ویتامین D ممکن است سطح کلسیم را در افراد مبتلا به این بیماری افزایش دهد. این امر می تواند به بروز سنگ کلیه و مشکلات دیگر منجر شود. در این شرایط ویتامین D را با احتیاط مصرف کنید.
  • سل: ویتامین D ممکن است سطح کلسیم را در افراد مبتلا به سل افزایش دهد. این امر ممکن است به عوارضی مانند سنگ کلیه منجر شود.

 

 

تداخلات

  • آلومینیوم با ویتامین D تداخل می کند.

آلومینیوم در اکثر آنتی اسیدها یافت می شود. ویتامین D میتواند میزان جذب آلومینیوم را افزایش دهد. این تداخل ممکن است برای افراد مبتلا به بیماری کلیوی مشکل ساز باشد. لذا توصیه می شود ویتامین D را دو ساعت قبل یا چهار ساعت بعد از آنتی اسید مصرف کنید.

 

  • (Calcipotriene (Dovonex با ویتامین D تداخل می کند.

Calcipotriene یک داروی شبیه به ویتامین D است. مصرف ویتامین D و Calcipotriene  ممکن است اثرات جانبی دارو را افزایش دهد. در صورت مصرف این دارو ازمصرف  مکمل های ویتامین D اجتناب کنید.

 

  • (Digoxin (Lanoxin با ویتامین D تداخل دارد.

ویتامین D در بدن به جذب کلسیم کمک می کند. کلسیم می تواند عملکرد قلب را تحت تاثیر قرار دهد. Digoxin  به ایجاد ضربان قوی تر کمک میکند. مصرف ویتامین D همراه با این دارو ممکن است اثرات این دارو را افزایش دهد و منجر به  ضربان نامنظم قلب شود. در صورت مصرف Digoxin ، قبل از مصرف مکمل های ویتامین D با پزشک خود صحبت کنید.

 

  • (Diltiazem (Cardizem, Dilacor, Tiazac با ویتامین D تداخل می کند.

ویتامین D به جذب کلسیم در بدن کمک می کند. کلسیم می تواند قلب شما را تحت تاثیر قرار دهد. Diltiazem ،همچنین می تواند قلب شما را تحت تاثیر قرار دهد. مصرف مقدار زیادی ویتامین D همراه با diltiazem  ، ممکن است اثربخشی آن را کاهش دهد.

 

  • (Verapamil (Calan, Verelan, Covera, Isoptin با ویتامین D تداخل می کند.

ویتامین D به جذب کلسیم در بدن کمک می کند. کلسیم می تواند قلب را تحت تاثیر قرار دهد. وراپامیل همچنین می تواند بر قلب تاثیر بگذارد. در صورت مصرف وراپامیل مقدار زیادی ویتامین D مصرف نکنید.

 

  • دیورتیک های تیازیدی با ویتامین D تداخل می کنند.

ویتامین D به جذب کلسیم در بدن کمک می کند. برخی از داروهای تیازیدی مقدار کلسیم را در بدن افزایش می دهد. مصرف مقدار زیادی ویتامین D همراه با برخی از این داروها باعث ایجاد کلسیم بیش از حد در بدن می شود. این می تواند عوارض جانبی جدی از جمله مشکلات کلیه را ایجاد کند. برخی از این داروها شامل Chlorothiazide (Diuril)، Hydrochlorothiazide (Esidrix)، Indapamide (Lozol)، Metolazone و (Chlorthalidone (Hygroton می باشند.

 

  • (Cimetidine (Tagamet با ویتامین D تداخل دارد.

بدن ویتامین D را به گونه ای تغییر می دهد که بتواند از آن استفاده کند. سایمتیدین ممکن است تغییرات ویتامین D در بدن را کاهش دهد. این امر ممکن است باعث کاهش میزان ویتامین D در بدن شود. اما این تداخل احتمالا برای اکثر مردم مهم نیست.

 

  • هپارین با ویتامین D تداخل می کند.

هپارین باعث آهسته شدن سرعت انعقاد خون می شود و در صورت استفاده از یک دوره طولانی، خطر شکستگی استخوانی را افزایش می دهد. افرادی که این داروها مصرف می کنند باید یک رژیم غذایی حاوی مقادیر کافی کلسیم و ویتامین D داشته باشند.

 

  • هپارین با وزن مولکولی کم (LMWHS) با ویتامین D تداخل دارد.

بعضی از داروهای هپارین با وزن مولکولی کم می توانند خطر شکستگی استخوانی را هنگامی که برای مدت طولانی مصرف می شوند، افزایش دهند. افرادی که این داروها مصرف می کنند باید یک رژیم غذایی حاوی مقادیر کافی کلسیم و ویتامین D داشته باشند. این داروها شامل( Enoxaparin (Lovenox)، Dalteparin (Fragmin و (Tinzaparin (Innohep می باشد.

ارسال پاسخ